Kailangan kong pumunta sa opisina para magdoble trabaho ngayong araw ng Agosto 27 (ngayon ay walang pasok kasi holiday) at magdoble bayad na rin. Kinuntsaba ko si Kay at si Daryl na samahan ako. Nagulat pa ako nang pumayag sila.
Nagulat rin ako nang pumayag silang gawin ang mga maliliit na pabor (na bahagi rin ng aking trabaho) na walang reklamo. Marahil dahil ang mga gawaing ito ay bago sa kanila at kakaiba. Nag-enjoy naman sila at natapos pa nang mas maaga sa inaasahan. Hindi ko na pala kailangang mag-importa ng ibang empleyado mula sa ibang departamento.
Ang kapalit – masarap na umagahan at tanghalian, at donuts. Simple lang, di ba? Pero okay lang dahil buong pwersa naman kaming mag-iina na nagtulong para matapos ang ilan sa napakaraming dokumento sa oras. Malapit na kasi ang Recertification Audit ng aming kompanya.
Natutuwa ako na makita na interesado ang aking mga anak na matuto, at makita na nasisiyahan sila sa mga bagong bagay na nadidiskubre nila, maliliit man ang mga ito. Masarap na silang kasama dahil hindi sila nauubusan ng mga paksang pinag-uusapan at hindi natatakot na magsabi ng opinion kahit na maaaring hindi sumang-ayon ang kausap.
Kahit na anong hirap ng isang gawain kapag naroon ang buong pwersa, magiging madali at mabilis ang lahat. Sana ganito ang ugali ng lahat ng empleyado sa isang organisasyon. Wala sanang problema.
Filed under: Mahahalagang bagay, Opismeyts, pamilya
